به گزارش روابط عمومی مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری، نمایشگاه آثار نقاشیخط محمدسعید نقاشیان با عنوان بی‌حرف LETTERLESS آبان ماه در گالری کارشیو گشایش یافت و تا دوشنبه ۲ آذر ۱۴۰۵ ادامه خواهد داشت.

محمد سعید نقاشیان هنرمند خوشنویس متولد سال ۱۳۵۶ است. او تحصیلات کارشناسی و کارشناسی ارشد را در دانشگاه سوره و آزاد اسلامی گذراند. نقاشیان در ادامه برای تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه کاسک گنت بلژیک وارد شد. وی از اعضای انجمن خوشنویسان ایران است که از سال ۱۳۷۶ با بهره‌جستن از محضر استاد حمید عجمی ـ مبدع خط معلّی ـ شروع به کتابت خط معلّی نمود. تدریس و آموزش را در رشته‌های خوشنویسی، گرافیک رایانه و کاربرد خط در گرافیک از سال ۱۳۸۰ در مقاطع مختلف آموزشی در دانشگاه‌های الزهرا، جامع علمی کاربردی و آزاد اسلامی آغاز کرد که همچنان نیز ادامه دارد. سعید نقاشیان طراح و مبدع «فونت نشاط» است که این فونت برگرفته از خطوط کوفی و معلّی بوده و کاربرد آن در فضای نقاشی‌خط است. خوشنویسی کتاب، برگزاری کارگاه‌های آموزشی در داخل و خارج از کشور، عضو هیئت انتخاب و داوری جشنواره‌ها و رویداد‌های هنری ملی و بین‌المللی، برگزاری و شرکت در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی داخلی و خارجی از دیگر فعالیت‌های سعید نقاشیان در عرصه فرهنگ و هنر کشور است. او با حضور در رقابت‌های هنری ملی و بین‌المللی موفق به اخذ جوایز و عناوین متعددی شده است؛ از جمله برگزیده سومین جشنواره هنر مقاومت و برگزیده هنر مفهومی نمایشگاه بین‌المللی قرآن. خوشنویسی کتاب‌های شب هجران(خوشنویسیِ ترکیب‌بند عرفانیِ محشتم کاشانی ـ خط معلّی)، تمنای عشق(خوشنویسیِ زیارت عاشورا ـ خط معلّی) و نقش محبوب(خوشنویسیِ 121 نام مقدس حضرت علی(ع) ـ خط معلّی) از جمله کارهای به چاپ رسیده از سعید نقاشیان است.

علاقمندان برای بازدید از نمایشگاه، می‌توانند از ساعت ۱۶ تا۲۰ به نشانی تهران، خیابان کریمخان، زیر پل کریمخان، خیابان سنایی، میدان سنایی، کوچه دوازدهم، پلاک ۱۳، گالری کارشیو مراجعه نمایند.

گالری شنبه ها تعطیل است.

در بیانیه نمایشگاه می خوانیم:

زبانی پیش از کلمه؛ جبرانی از حافظه‌ی خط در غیاب حروف و واژه‌ها، گفت‌وگوی کشش‌ها، تکرارها و تراکم‌ها؛ و سکوتی بی‌روایت، که فرم را از معنای آشنا دور می‌کند؛ برای نخواندن، برای مکث کردن، برای دیدن. در «بی‌حرف»، معنا نه از واژه، که از ریتم، وزن، فضا، تکرار و نسبت سیاهی و خلأ شکل می‌گیرد. اثر از مخاطب دعوت می‌کند به‌جای خواندن، در آن حرکت کند؛ مکث کند و تجربه‌ای شخصی از خط بسازد. اینجا سکوت، فقدان زبان نیست؛ شکل دیگری از گفتن است. تلاشی‌ست برای دیدن خط، پیش از آن‌که به کلمه بدل شود.

در آثار سعید نقاشیان، خط سال‌هاست که صرفاً ابزار نوشتن نیست؛ بستری‌ست برای جست‌وجوی فرم، معنا و امکان‌های معاصر خوشنویسی. «بی‌حرف»، ادامه‌ی همین مسیر است؛ مسیری که در آن هنرمند از آشناترین عنصر کار خود، یعنی حرف، فاصله می‌گیرد تا به جوهره‌ای بنیادی‌تر از خط برسد. در این مجموعه، سعید نقاشیان نه از خوشنویسی عبور می‌کند و نه آن را کنار می‌گذارد؛ بلکه آن را تا مرزهای تازه‌ای از دیدن و تجربه‌کردن پیش می‌برد. جایی که نشانه از دلالت مستقیم فاصله می‌گیرد و خودِ فرم، حامل تجربه‌ی بصری و عرصه‌ای برای «مشاهده» می‌گردد.

نشاط حقیقی / آبان ۱۴۰۵