میرحسین خوشنویس‌باشی، خوشنویس ایرانی در نیمهٔ دوم سدهٔ سیزدهم قمری بود. زادروز او مشخص نیست اما سال درگذشت او را میرزا غلام‌رضا اصفهانی، دوست و هم‌دورهٔ او در خوشنویسی، شنبه ۱۳ نوروز ۱۲۹۷ قمری معادل با ۲۰ ربیع‌الثانی ۱۲۹۷ قمری ذکر کرده است.اعتمادالسلطنه نیز درگذشت او را به سال ۱۳۰۰ قمری و در دارالسلطنهٔ تبریز ثبت کرده است. وی خوشنویسی را نزد پدر خود سید علی تهرانی آموخت. عنوان رسمی او خوشنویس‌باشی است و عمدهٔ فعالیت او در خوشنویسی، بنا به نمونه‌های رقم‌دار یا منسوب، مربوط به قطعه‌نویسی و سیاه‌مشق است. از وی اثری در قالبِ کتابت یا دیگر قالب‌های متعارف خوشنویسی نستعلیق تا کنون شناخته نشده است. وی مانند دیگر شاگردان سید علی تهرانی، میرزا غلام‌رضا اصفهانی و میرزا محمدکاظم تهرانی، در سیاه‌مشق‌نویسی شیوهٔ مخصوصی دارد. سیاه‌مشق‌های او از جهت ترکیب‌بندی‌های بدیع و مستحکم در تاریخ خوشنویسی ایرانی مورد توجه اهالی خوشنویسی، پژوهشگرانِ این حوزه و مجموعه‌داران بوده است.