فرانسیسکو سونیگا Francisco Zuñiga هنرمند مکزیکیِ متولد کاستاریکا بود که بیش از هر چیز به خاطر نقاشی‌ها و مجسمه‌های فیگوراتیو و سبک‌یافته‌اش شهرت داشت. آثار سونیگا اغلب از ویژگی‌های هنر پیشاکلمبی بهره می‌گیرند؛ به‌ویژه در مجسمه‌های سنگی او که می‌کوشند با تکیه بر فرم‌هایی جسورانه و ساده‌سازی‌شده، کیفیتی رازآلود و فراتر از زمان را حفظ کنند. زونیگا به همراه سانچز و دیگر شاگردان کارگاه پدرش، به تکنیک «حکاکی مستقیم» روی آورد و در این مسیر، عمدتاً از مجسمه‌سازی دوران پیشاکلمبی آمریکا الهام گرفت. زونیگا ضمن آنکه از سنت‌های پیکرتراشیِ پدر و پدربزرگش غافل نشد، شروع به کار بر روی مضامین بومی و حیوانی کرد. مضامین بومی، رویکرد ذهنی (سوبژکتیو)، تلخیص و ساده‌سازی فرم، مفاهیم مدرن و آداب و رسوم محلی، به ارکان اصلی هنر او بدل شدند. آثار او در سراسر جهان به نمایش درآمده است؛ از جمله در شهرهای لس‌آنجلس، سان‌سالوادور، سان‌فرانسیسکو، واشنگتن دی‌سی، استکهلم و تورنتو. از جمله موزه‌هایی که آثار او را در مجموعه دائمی خود جای داده‌اند می‌توان به موزه هنر سن‌دیگو، موزه هنر متروپولیتن و موزه هنر مدرن نیویورک، موزه هنر مدرن مکزیک، موزه هنر کاستاریکا، موزه هنر فینیکس در آریزونا، موزه هنر پونس در پورتوریکو و موزه هیرشورن در واشنگتن دی‌سی اشاره کرد؛ همچنین مجموعه «آندرس بلایستن» (در مکزیک) تعدادی از طراحی‌های او را در اختیار دارد. در سال ۱۹۸۷ به عنوان عضو رسمی «آکادمی هنرهای مکزیک» برگزیده شد. سه سال بعد، بینایی خود را از دست داد اما همچنان در کارگاهش به خلق آثار سفالی (تراکوتا) ادامه داد.